Αν μπήκες σε αυτό το άρθρο, είμαι σχεδόν σίγουρη ότι έχεις έναν τοξικό συνάδελφο και ψάχνεις απελπισμένα μια στρατηγική αντιμετώπισης που να δουλεύει στην πράξη. Καλώς ήρθες, λοιπόν, στο κλαμπ των υπομονετικών και –ας το πούμε– «καημένων», που είμαστε καταδικασμένοι να διαχειριζόμαστε τα ψυχολογικά του κάθε καραγκιόζη… χωρίς να φανεί, γιατί αλλιώς η μπάλα γυρνάει σε εμάς και ξαφνικά βγαίνουμε εμείς οι υπερβολικοί, οι θιγμένοι και οι κομπλεξικοί.
Πάμε λοιπόν να σου πω τι δούλεψε σε εμένα με τον τερμα κομπλεξικό, τοξικό συνάδελφο.
Πριν πας παρακάτω, θα σου πρότεινα να έρθεις στην ομάδα του Posnakaigiati στο Viber για να λαμβάνεις όλα τα σημαντικά άρθρα, πάτα το link εδώ
Καινούρια δουλειά, καινούρια αρχή… ή έτσι νόμιζες
Καινούρια δουλειά, καινούριοι συνάδελφοι, όλα καινούρια. Όλε!
Μόνο που όσο περνάνε οι μέρες, κάτι αρχίζει να σε τρώει. Δεν είσαι όπως στην αρχή. Νιώθεις νεύρα, μια μόνιμη μιζέρια, μια ανεξήγητη κούραση. Κάτι σου φταίει, αλλά δεν μπορείς να το πιάσεις.
Μέχρι που το εντοπίζεις: ο διπλανός σου συνάδελφος.
Τερμα τοξικός, μόνιμα αρνητικός, βαθιά απαισιόδοξος. Και όχι μόνο αυτό: ό,τι σαπίλα κουβαλάει μέσα του, προσπαθεί μεθοδικά να τη μεταφέρει και σε εσένα. Να σε κάνει ένα με τον ίδιο. Να βλέπεις τα πάντα μαύρα. Να υποτιμάς τον εαυτό σου.
Πώς;
Με σπόντες. Με «αστεία». Με το κλασικό: «έλα μωρέ, πλάκα κάνω».
Υποτιμά τη δουλειά σου, τη μηδενίζει, και στο καπάκι γελάει. Σου λέει πόσο χάλια είναι η εταιρεία, πόσο θύματα είμαστε όλοι, πόσα λίγα λεφτά παίρνουμε. Και φυσικά πετάει και το δηλητήριο:
«Ε, ο καινούριος διευθυντής; Σίγουρα 7.000 τον μήνα παίρνει… όχι σαν εμάς».
Και εσύ τι κάνεις;
Επειδή είσαι ευγενικός άνθρωπος, απαντάς. Ακούς. Προσπαθείς να δώσεις λύσεις. Να δείξεις κατανόηση.
Μέχρι που αργείς (όπως κι εγώ) να καταλάβεις το βασικό:
Αυτός ο άνθρωπος έχει πρόβλημα με τα ΠΑΝΤΑ. Και θέλει να αποκτήσεις κι εσύ πρόβλημα με τα πάντα.
- Να είσαι δυστυχισμένος. Να πονάς. Να γκρινιάζεις.
- Το κλασικό παράδειγμα που σου σπάει τα νεύρα
- Παρασκευή. Μπαίνεις κεφάτος και λες:
- «Τι ωραία, Παρασκευή σήμερα!»
- Και έρχεται ο τοξικός να απαντήσει:
- «Ναι, και; Έχεις δουλειές, παιδιά, πάρτι, καμία προσωπική ζωή, μόνο τρέξιμο»
ΕΛΕΟΣ.
Αυτή η κατάσταση κράτησε μήνες. Και το χειρότερο; Άρχισα να σκέφτομαι ότι φταίω εγώ. Ότι εγώ δεν καταλαβαίνω πόσο χάλια είναι όλα. Ότι εγώ ζω σε άρνηση.
Κλασική τεχνική τοξικού ανθρώπου: σε τραβάει στα νερά του μέχρι να αμφισβητείς τον εαυτό σου.
Τοξικός συνάδελφος: αντιμετώπιση στην πράξη
Πώς τον αντιμετωπίζω πλέον;
Απλά.
Του κάνω ό,τι μου κάνει.
- Όταν μου μιλάει χωρίς λόγο, δεν απαντάω. Κάνω ότι έχω πολλή δουλειά. Όχι φίλε, δεν θα σου μιλάω όποτε ΘΕΛΕΙΣ.
- Όταν αρχίζει τα «θα χάσεις τη δουλειά σου», «το AI θα σε αντικαταστήσει», του λέω ψύχραιμα:
- «Και εσένα. Εγώ θα βρω αλλού. Μην αγχώνεσαι για μένα, κοίτα τον εαυτό σου».
Όταν γκρινιάζει ότι «όλα είναι χάλια εδώ», του απαντάω:
- «Μόνιμα γκρινιάζεις. Ξεκίνα να ψάχνεις για δουλειά τότε».
- Όταν πάει να μου πει τι να κάνω ενώ δεν είναι αρμοδιότητά του, τον αγνοώ επιδεικτικά.
- Όχι φίλε μου. Δεν θα μου πεις εσύ πώς θα κάνω τη δουλειά μου.
Η ουσία της αντιμετώπισης του τοξικού συναδέλφου
Η/Ο τοξικός συνάδελφος αντιμετώπιση δεν είναι μαγικό κόλπο.
Είναι:
- να βάλεις όρια
- να σταματήσεις να εξηγείσαι
και, ναι… κάποιες φορές να πας στην επίθεση, έξυπνα
Και αν χρειαστεί, κολλάς κι εσύ το:
«έλα μωρέ, πλάκα κάνω»
Τοξικός συνάδελφος: τρόποι αντιμετώπισης (bullet list)
- Μην απαντάς πάντα – η σιωπή είναι όπλο
- Μην προσπαθείς να τον «φτιάξεις» ή να τον σώσεις
- Βάλε ξεκάθαρα όρια χωρίς εξηγήσεις
- Μην παίρνεις προσωπικά τη μιζέρια του
- Αντιγύρισε τις σπόντες με ψυχραιμία
- Αγνόησε κάθε παρέμβαση που δεν είναι στη δουλειά του
- Θυμήσου: το πρόβλημα δεν είσαι εσύ
Αν έχεις έναν τέτοιο συνάδελφο, δεν είσαι μόνος/η. Απλώς ήρθε η ώρα να σταματήσεις να τον κουβαλάς στην πλάτη σου.
